ثبت نام

امکان عضویت غیر فعال است

ارزش گذاریی و هدف به شیوه ای متفاوت

suport-google.com-internal-links

هر انسان قسمت‌های مهمی در زندگی خود دارد مثل کار-خانواده-جامعه-شغل-ثروت اما یک بعد زندگی برای مهم‌تر است و در آن بعد می‌خواهد ارزش

آفرینی کند می‌خواهد یک اثر بزرگ به‌جا بماند و به آن اثر بزرگ افتخار کند.

یک نفر به ثروت خود ارزش می‌دهد و با حرف ثروت درراه‌های خیر و عام‌المنفعه خیرات و برکات زیادی از خود به‌جا می‌گذارد. از این افراد در تمامی کشورها زیاد هستند و در ایران هم نمونه‌های آن خیرین مدرسه‌ساز، خیرین و افراد بزرگی که عشق آن‌ها خدمت با بشریت و انسانیت می‌باشد.

یک مادر به فرزند خود عشق می‌ورزد و تمامی وجود خود را هدف‌های پیشرفت فرزند خود می‌کند.

 

یک نفر به ثروت خود ارزش می‌دهد و با صرف ثروت درراه‌های خیروعام المنفعه خیرات و برکات زیادی از خود به‌جا می‌گذارد. از این افراد در تمامی کشورها زیاد هستند و در ایران نمونه‌های آن خیرین مدرسه‌ساز، خیرین سلامت و افراد بزرگ که عشق آن‌ها خدمت به بشریت و انسانیت می‌باشد یک مادر به فرزند خود عشق می‌ورزد و تمامی وجود خود را صرف تعالی و پیشرفت فرزند خود می‌کند.

ارزش گذاری

امام حسین علیه‌السلام به خون ارزش می‌دهد و با خون خود و شهادت خود یک جامعه الهی را پایه‌گذاری می‌کند و حق و عدالت را ندا می‌زند و در این راه جان خود و فرزندان و اصحاب خود را فدا می‌کند اگرچه همه افراد با اهداف متفاوتی به جامعه بشریت خدمت می‌کنند و پیشرفت و آرامش جامعه را تضمین می‌کنند اما هیچ بخشش و فداکاری مثل شهادت و ادا کردن جان خود ارزشمند نیست ماهاتا گاندی رهبر استقلال هند می‌گوید اگر هندوستان بخواهد یک کشور پیروز شود باید از زندگی امام حسین پیروی کند.

چارلز دیکنز از منظر دیگر نگاه می‌کند و می‌گوید: اگر منظور امام حسین علیه‌السلام جنگ درراه خواسته‌های دنیایی خود بود من نمی‌فهمم چرا خواهران و کودکان را همراه خود برده است! پس چنین حکم می‌کند که به خاطر اسلام فداکاری کرده است. اگر ما بخواهیم در این دنیا مأموریت زندگی خودمان را بدانیم و در این راه مسیر گام برداریم باید بدانیم چه قسمتی از زندگی خود را می‌خواهیم ارزش دهیم؟

شادترین جنبه زندگی ما چیست؟

بسیاری از نویسندگان کسانی بودند که به ذکر خود ارزش داده‌اند وبا خلق یک کتاب و انتشار آن در بین مردم سبب تعالی فکری و روشنفکری مردم شده‌اند و سالها از این اثر علمی استفاده می‌شود.

 پویایی دستور زندگی ما به این بستگی دارد که این جنبه از زندگی خود را شناسایی کنیم جرات مند باشیم و در این راه گام برداریم

اما چرا این جرات را نداریم؟ احتیاط می‌کنیم؟

دلایل متعددی سبب غفلت ما و عدم پویایی می‌شود یک دلیل عمده تبعیت از سایر افراد است، تبعیت عمومی جرات مندی را از ما می‌گیرد در یک تحقیق علمی به عده‌ای که درمطب پزشک به انتظار نشسته بودند گفتند با صدای زنگ که هرچند دقیقه تکرار می‌شود از جای خود بلند شوند.

 و بنشینند جالب این بود که افرادی که از این قرار اطلاعی نداشتند وقتی به سالن می آمدند بدون پرسیدن از دیگران این کار را انجام می‌دادند

 دلیل دوم این است که وقتی راهی را می‌روم هر چند اشتباه باشد باید به اشتباه خود اقرار کنیم راه دیگری انتخاب کنیم و مثال آن هزاران فارغ‌التحصیل رشته های مختلف است که به رشته خود علاقه ندارند اما همچنان در همان رشته ادامه تحصیل می‌دهند دلیل عدم شناخت توانمندی‌ها و فضائل فردی است.

 مارتین سلیگمی روانشناختی مثبت‌گرا می‌گوید: اگر باور داشته باشیم که غیر از پرورش و به‌کارگیری توانمندی‌ها و فضائل فردی می‌توانیم راه میانبر دیگری به‌سوی شادی‌مانی و خوشنودی اصیل پیدا کنیم ما نیز به فوج عظیم جمعیتی می‌پیوندیم که در اوج برخورداری از ثروت و رفاه فراوان در فقر و احساس عمیق ناخشنودی به سر می‌بریم.

امید دارم که شما خواننده عزیز و گرامی با تامل عنوان مبحث را مرور کنید و با پاسخی که از اعماق وجودتان به آن رسیده اید. زندگی شادمانی را پی‌ریزی نمایید.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *